พบกับคลิปอารต์
ซึ่งจะชี้ให้เห็นว่า ประเทศไทยคือศิลปะ ทุกเรื่องราว ในอนูเนื้อของชีวิตคนไทยกำลังปฎิบัตศิลปะ สิ่งที่ปรากฎทั้งหมดล้วนแล้วแต่เกิดจากการกระทำของศิลปิน คำถามและคำตอบภายใต้กระบวนทัศน์ในบริบทต่างๆนำมาสู่ทางตัน และการหาคำตอบเชิงเหตุผลที่ถูกตีความด้วยโครงสร้างทางทฤษฎีตามกรอบความคิดของศาสตร์ต่างๆประดามีล้วนแล้วแต่นำไปสู่ความวิตกกัลวล และถึงที่สุดของเหตุผลมันกับเป็นความเชื่อที่เอื้อประโยชน์เฉพาะตนเท่านั้น …พบกับศิลปะคือทางรอดสุดท้าย
เร็วๆนี้
(ของศิลปิน อาจจะนานเป็นชาติ)
Archive for August, 2008
ศิลปะคือทางรอดสุดท้าย.
on Aug27 2008ไหว้ครู : เสริมธาตุภายใน
on Aug27 2008เสริมธาตุภายในให้แรง
โดยการผสมฟืนถ่าน จิตวิญญาณอมตะลึกล้ำ กระชากเส้นชีวิต รูปทรงวัติถุพลังเทพนิมิตสวรรค์
บดแหลกขยี้ทึ้งความงามกลมกลืน กล่อมอารมณ์ฉีกผ่านทะลวงลุสู่ปากประตูศิลปะแท้ ฟันฝ่าต่อไป
พุ่งกระโจนทะยานเข้าผ่าเผยห้วงศิลปะอมตะค่า เปิดทางแก่ค่าภายใน พลังแฝงแรงขับเคลื่อนในสากลจักรวาล
พุ่งทะลักสิ พุ่ ง ท ะ ล ั ก นองหลั่งผลงานอันมีค่า เป็นค่าอันมิมีวันตาย ค่าภายในนอกครอบฟ้าสวรรค์ หรือหวั่นไหวจิตพิภพ
ตะกร้าปะการัง ตะกร้าข้าวโพด มวลแป้งในโลกกรอกปากประตูโลก สร้างขนมสวรรค์ให้มึงกิน
แผ่นหนังกรอบบาง กระดาษบางมีลวดวางใต้โครง มันดุนดันใต้ท้องถั่วปากอ้า คนกินเนื้อมันหมดแล้ว
หมดแล้วเอาเปลือกมาติดบนโคมไฟ ผลิกล้าเติบแตกจุดต่อปรากฎแรงให้เห็นเสมอ ยอดอ่อนของหน่อไผ่
หญิงสาวแรงอันบ้าอันเร้าใจเสริมค่าภายในให้บ้าบิ่น อีกด้านอันสูงสุดส่งใจสรวงสวรรค์ ค่าอันบรรลุผลแจ้งกระจ่างแท้
ค่าอันพิสุทธ์ใส แผ่ปีกกว้างศิลปินนกข้ามทวีป ซ้ายเป็นแรงกระทำอันดำมืด
ขวาปีกสยายขนลำแขนกว้าง ปกครอบมวลชีวิตของธรรมชาตินานา เติบแตกเป็นยอดอ่อนสาขาหน่อกล้าบิดาสืบต่อไป
การแข่งขันอันได้แก่การเอาชนะและทำให้แพ้ การแพ้พินาศกำลังใจ
การปรับใจเข้าสู่สังคม สภาวะบอบช้ำ ต่อสู้กับหมาแมวเหล่าสัตว์ถูกขูยกันร้องโวยวาย
น้ำในถ้วยเปี่ยมกระเพื่อม หมาบ้ากัดกันกลิ้งไปมาพุ่งฟัดชนโต๊ะโครมล้ม
น้ำถ้วยการกระเพื่อม คงอยู่เช่นนั้น
อุบายแห่งมนุษย์ผู้โลกสร้างความยิ่งใหญ่ ให้ผลิตสิ่งใดจะรู้จะเห็นหากขาดการรวบรวม
พลังเล็กน้อยหากรวบรวมก็เป็นพลังยิ่งใหญ่ จักรวาลอันยิ่งใหญ่ทุบสลายฝุ่นทลายลง
ท่วมท้นจิตกระพริบของมนุษย์
ศิลปินที่แท้รับพลังจักรวาลเต็มตีน [...]
พุทธวจนะ:ธรรมบท
on Aug27 2008The Buddha’s Words in the Dhammapada
พุทธวจนะ: ธรรมบท
ผู้ไม่เห็นทางอมตะ
ถึงมีชีวิตอยู่ร้อยปี
ก็สู้ชีวิตวันเดียวของผู้พบ ไม่ได้
—-
Better is a single day’s life of one
Who sees the Deathless
Than a hundred year’s life of one
Who sees not that state
—-
โย จ วสุสสต ชีเว
อปสุส อมค ปท
เอกาห ชีวิต เสยุโย
ปสสโต อมต ปท
——————
สัญจรไปคนเดียว
ถ้าไม่พบสหายที่เข้ากับตนได้
มีความประพฤติดี ฉลาด และเฉลียว
ก็ควรสัญจรไปคนเดียว
เหมือนพระราชา
สละราชสมบัติเที่ยวไปองค์เดียว
หรือไม่ก็เหมือนพญาช้าง
ละโขลงเที่ยวไปตัวเดียวในป่า
If for [...]







13 User Online
Record: 7104 (11.03.2010)