Hello Artist!

 Welcome to

ARTgazine BLOGart

ความมั่นคงในชีวิต การสะสมความมั่นคงในชีวิต การฉวยโอกาสครอบตรองความสุข ที่เป็นไปอย่างทันทีทันควัน หรือความภูมิใจในสิ่งเล็กน้อย เรื่องเล็กน้อย ความสนใจในผู้คนรอบข้าง เพื่อเปรียบเทียบ และลดไฟในการต่อสู้ เอกราชแห่งตนสูญหรือสิ้นไป สถานะอันเป็นผลบีบบังคับ วิถีทางอันจะก้าวเดิน ความหวังอันยิ่งใหญ่อย่างแท้จริงของปัจเจกบุคคล ที่ปรากฎออกมาในรูปของเสี้ยวอารมณ์ คิอสำนึกขึ้นในใจ ไม่บ่อยนัก การยอมให้อารมณ์ผิวเผิน ความตื้นเขินทางสำนึกปรากฎบ่อย เป็นกระพริบที่ถี่ ถึงครอบงำชีวิต ให้ไร้ค่าไร้อุดมการณ์ อุดมการณ์ถูกใช้ไปกับประเภทของโปสเตอร์การเมือง อย่างเป็นพัก เป็นพักไป ธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่พลันเล็กลงเล็กลง ผู้อยู่เหนืออารมณ์ความรู้สึกเป็นผู้กำหนดแนวทางดำเนินชีวิตตน คิอฉุดร่างขึ้นเดินในแผ้วทางรก อันมีตนเป็นผู้กำหนดผู้แผ้วทาง ถิ่นที่ทุกถิ่นที่มีตนเป็นผู้แผ้วถาง อยู่เหนืออารมณ์สามัญเป็นอารมณ์อันยิ่งใหญ่ธรรมชาติ ธรรมชาติแห่งอารมณ์สูง จิตสำนึกสูงส่ง ระเบียบได้ก่อร่างขึ้นเป็นลมฟ้า ที่พัดผ่านร่างกาย มาสู่ร่างกายอย่างธรรมดาสามัญ แต่รู้แล้วว่าสามัญอันไม่ใช่สามัญ เหลวใหลถูกหลอมรวมเป็นก้อนแข็ง ไม่ใหลอีกต่อไป มนุษย์หน้าชื่นตาบาน เป็นหน้าที่ใหญ่ กันทั่วถ้วนทั่วเมิอง ถลุงไม่แตกไม่ยุบ ถึงยุบแตกก็ย่อยไม่ถึงก้อนแร่ ด้วยแร่ก่อชีวิตขึ้นด้วยเวลากระทำ ทับถมบีบอัดมากถึงได้แน่นถึงใจแท้ หัวใจที่เหี่ยวยานของผู้คนที่กินน้ำหวานปรุงรส ความทะลุแตกฉานที่อธิบายความโยงไปถึงดาวเซรีอุส แล้วสรุปเป็นโจทย์เลข สอนเด็กโง่แห่งโรงเรียนวัดบ้านนอก ความผุดขึ้น แห่งปัญญายากปัญญายิ่ง อยู่ๆหยุดกึกกลางฝูงชน ทบทวนปวดร้าว “ความจริงไม่ใช่สิ่งสร้างสรรค์ ความสร้างสรรค์เป็นความจริงสูงสุด “เช่นนี้จินตนาการจึงเป็นคนละเรื่องกับความจริง และแน่แท้ที่จินตนาการจะต้องเป็นความจริงแห่งจินตนาการ เป็นคัมภีร์สำคัญในหออันศิลปินหวง หวังว่าจะเปิดออกมาอธิบาย บรรยาย แสดง ทีละเล็ก ทีละน้อย เพิ่อพิสูจน์คัมภีร์ว่า เป็นตำราศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง พร่ำอธิบาย ล่อฉากล่อแสดงอยู่ลับลับ ใช้เวลาดุจผืนดินบ่มสร้างก้อนแร่ มนุษย์ตีเหล็กไฟเป็นขวานหอก วีรบุรุษผู้สร้างคัมภีร์ ผู้หยุดโลกผู้สร้างโลก เมื่อโลกกำเนิดขึ้นผู้สร้างย่อมถูกลืม ไม่มีผู้ใดพบเห็นศิลปิน โลกของเขายิ่งใหญ่และเฉพาะตัว สังคมคิดว่าพบรอยเท้าเขา มันเป็นรอยที่คล้ายว่าจะเป็นเท้า เท่านั้น.

บัดนื้ โลกได้ก้าวถึงยุคแห่งความขุ่นมัวทางตา หู และทุกประสาทสัมผัส มันมีแรงวิ่งชน ถึงแตกร้าว แต่ถ้ามีมือที่ไม่หยุดนิ่ง มีปากไม่หยุดนิ่ง มีหัวใจไม่หยุดนิ่ง จะเกิดจังหวะการเต้น พอมีมือไม่หยุดนิ่ง มีจังหวะเต้น ของหัวใจ ศิลปะจะมาวางไข่ ไข่ศิลปะจะมาวางไข่ จะฟักเป็นตัวในไม่ช้า อย่าหยุดฟูมฟัก มีความเคลื่อนไหวเล็กน้อยในเรื่องนี้ตามส่วนต่างๆของโลก เราขอเป็นส่วนหนี่งในนั้น
จากใจ
ARTgazine