———–เปิดทีวี————–
ผู้คนในหมู่บ้าน สงสัยกันไม่หยุดหย่อน เกี่ยวกับการจัดการบริหารใต้ถุนบ้านกำนัน ตำบลนี้
ที่ใต้ถุน แกเลี้ยงควาย โดยใต้คอกควายจะเลี้ยงกบกะลาไว้[ เขาเอากะลาครอบมันไว้ แล้วโรยเกลือ]
ใต้กบ จะเลี้ยงแมลงแกลบ ชึ่งดินชั้นแมลงแกลบนี้จะฝังท่อส่งลำเลียงไปยังกรงไก่
ชึ่งอยู่ติดกับคอกควายไปทางทิศเหนือ ทุกเช้า กำนันจะให้ลูกสาวคนสวย ลงมาเคาะๆที่ท่อ
แมลงแกลบก็จะเดินไป เดินไปถึงกรงไก่ ไก่ก็จะกิน มันสำคัญอีตอนมาเคาะๆนี่แหละ
เพราะอีบัวตองลูกสาวกำนันคนนี้พึ่งจะเริ่มสาวมาได้ฝนเดียว หุ่นสะพรั่ง ตะโพกพร้อมทีเดียว
บนกรงควายจะมีนกพิราบประมาณ 15-20 ตัว เป็นนกพิราบพันธุ์เนื้อตัวใหญ่ ขนเรียบดี
พอบัวตองเคาะท่อแมลงแกลบเสร็จ ก็จะเดินไปถอนขนหางนก
ผมเคยรู้จากปากลุงกำนันเองว่า การถอนขนหางนกพิราบ จะทำให้ควายลูกดกดี
แล้วเสื้อคอกระเช้าอีบัวตองมันกว้าง เวลามันเขย่งตัวขึ้นคว้านกพิราบ….
ชาวบ้านสนใจเกษตรกรรมครบวงจร ของกำนันกันมาก
บนบ้านแกเลี้ยงเมีย เลี้ยงแมว เมียกับแมวแก มักจะเกษตรกรรมครบวงจรกันอยู่เสมอ
……..เปลี่ยนช่อง……
สำหรับผู้จัดการบริษัทของเราแล้ว เขาเป็นคนเงียบขรึม
เขามีไก่ไว้ด้านบน พื้นกรงเป็นรูๆ ขี้ไก่จะตกลงรูนี้ มีปลาอยู่ชุกชุม
ภายใต้กรงเลี้ยง ปลาจะกินขี้ไก่ สุขสำราญ
ท่านผู้จัดการของเราเป็นคนสุภาพ สัตว์เลี้ยงของท่าน เป็นกระต่ายสาว
หูยาวปุย ผมหรือครับ ก็แค่เด็กขับรถส่งของ [...]

Nang Ngueak Kap Hoi Nao
นางเงือกกับหอยเน่า
พ่อ แหกปากหอย แล้ว แยง แคะลิ้นมันออกมากิน เขาเลี่ยงไปเดินเล่น
“ไม่กินหอยกับพ่อเหรอลูก”
เขาเดินไปแล้ว ไม่ได้ตอบ เขาเดินไปถึงชายหาด ซึ่งไม่ไกลจากบ้านนัก
เขาเก็บเปลือกหอยสวยๆได้สองอัน คราวนี้มันเป็นเปลือกหอย ไม่ใช่ปาก
เป็นเปลือกแบบถั่วลิสงอะไรพวกนั้น
เขาดู เป่า และดม กลิ่นหอยเน่าทำให้เขาสนใจ เขาเห็นภาพสะดีอปู สะดีอทะเล
เขาดมซ้ำอืกที เพื่อความชัดเจนของภาพในความคิด
คราวนี้ เขาเห็นถึงสะดีอมหาสมุทร ถึงสะดือเงือกเลยทีเดืยว
เขาวิ่งกลับบ้านพร้อมหอยเน่าสองตัวนั้น
เขาตั้งใจจะเอาไปฝากพี่ชาย ให้ดม ให้เห็นเงือก
“ข้าไม่เอา หอยมันเน่านี่”พี่ชายเขาไม่สนใจ โยนทิ้งแบบไม่มองจุดตก
เขาไปบอก ว่าเงีอกสวยงามขนาดไหน ให้น้องสาวเขาฟัง เขาบรรยายให้น้องสาวเห็นภาพ
แล้วจึงยี่นหอยสองตัวนั้นให้ น้องสาวส่ายหน้า และปิดหน้า เธอยังพูดไม่ได้
เธอเด็กอยู่เสื้อผ้าก็ยังไม่นุ่ง “น่าจะเป็นเงือก” เขาคิด
ไม่มีใครสนใจจะดมหอยเน่า เพี่อจะเห็นภาพนางเงือก แต่ทุกคนล้วนรื่นรมณ์หฤหรรษ์
ไปกับภาพนางเงือกที่ เขาบรรยาย
ในที่สุด เขาจึงพูดถึงหอยเน่า และวิธืดมให้น้อยลง
แล้วบรรยายถึงนางเงือกอย่างละเอืยด [...]

Nithan : Thung Thong Thammachat
นิทานเรื่องถุงทองธรรมชาติ
พระเอกของเรื่องเป็นเต่า อยู่มาไปหอสมุดแห่งชาติ มีขี้ไก่หล่นเป็นห่าฝนเขาชอบ เขียนดินสอให้น้องสาวตัวเล็กดูบนกระดาษ
น้องสาวเป็นไก่จิกกินกระดาษอยู่ร่ำไป เขาให้ดินสอพาเขียนไป แล้วให้น้องสาวเขาทาย เขากับน้องสาวคลานไปเกาะอยู่ใต้ท้องไปดูแผนที่โลกใหลลงมาจากฟ้า
หนัาหอสมุดแห่งชาติ ทุกวันจะมีคนขายวิม มาอ่านบทละครกลอนสวดเนื้อหาอยู่ที่ขวดวิมนั้น
“ไปไหนกันหมดล่ะ” ชายร่างดำถามขึ้นอย่างดี จนในที่สุด ทุกวันเขาจะบินไปอาศัยบนต้นไม้ใหญ่
วันเวลาผ่านไป เต่าที่เป็นพระเอกของเรื่องเขาก็ไปจ้างคนเลี้ยงหมูให้ไปไล่หมาของตน
น้องสาวเคยถามเขาว่าได้ฆ่าหมูมากี่ตัว เขาไม่ตอบ ทันใดนั้นเอง ได้มีคนถือถุงแมวผ่านมา
ข้างในบรรจุลูกแมวขนาดใหญ่ไว้จำนวนมาก
“ไหนลูกแมวที่น่าสงสาร”น้องเต่าได้ถามขึ้นมา
“มันอยู่ในถุง”คนเลี้ยงม้าตอบออกไป
ทันทีทันใดนั้นมีเสียง”ฉันจะฆ่ามัน กูจะฆ่ามึง” อื้ออึง ไปหมด
คนฆ่าหมูเดินกลับบ้าน ถ้าวันนี้ไม่เห็นเลือดคงจะดี เขาคิด เขาคิดถึงลูกไก่,ปลา,
มีการทดลองทุกวัน วันนี้มีการทดลองเอาคางคกใส่กระป๋องไมโลแล้วเอาตะขาบใส่ เขย่าเล็กน้อย ให้มันสู้กันหนึ่งวัน
พอวันรุ่งขึ้นเปิดดู ตะขาบไม่มีขาเหลือเลย ส่วนคางคกตัวเป็นสีขาวทั้งตัว
เต่าบางตัวมีหูไม่มีหูแตกต่างกันไป วางโทรศัพท์ “พระเอกของเราก็มา” “พระเอกของเราก็มา”
เด็กมัธยมยืนอ่านหนังสือ มีเลือด มียกทรงห้อยๆอยู่หน้าปก เด็กผู้ชายมักจะไม่รู้จักยกทรงเท่าเด็กผู้หญิงทุกตัว
วันนี้พระราชาทรงประชัวร์ หมอหลวงกระสับกระส่าย ข้อเท้า”มีข้อเท้าติดอยู่ที่จมูกพระราชา”
ชาวเมืองต่างพากันร้องไห้คร่ำครวญ พอหายพระองค์ทรงโทรไปคิกคักกับสัตว์แพทย์ [...]