Hak    A  Kat  Thuk  Mong  Dai  Duai  Ta หากแมันอากาศถูกมองได้ด้วยตา เช่นดิน ช่องทางเดินมนุษย์ถูกเห็นเป็นรูรอย ทิ้งไว้แบบตัวตุ่น โพรงรูไหลไหรูเลื้อยของมนุษย์คงพรุนไว้ ไม่ซ้ำซักทาง น่าขัน ระบบโลกจะคลอนนิดนึง ยอนนิดๆค้อนนิดนึง ยิ้มอายๆ ด้วยคนไม่ได้มุ่งแต่หาความสุขสำราญ ทางการกินไส้เดือนเช่นตัวตุ่น คนมั่วเซ็กส์กันร่ำไป ทุกพื้นที่ เด็กวัยเยาว์ไม่มีทางจะรู้ได้ว่าผู้ใหญ่ มันเอากันจริงๆ เอากันทุกหัวระแหง ขอบคุณอากาศไม่หนาแน่น ดังดิน คงเป็นเพราะดินถูกเหยียบ กระทืบ แต่อากาศถูกสูดฟอก เป่าพ่น เป็นเพลงเบา นกก็จะต้องโดนด้วยหละ ว่ามึงบินไปไหนมา รู้หมดนะ อธิบดีเ**ยถูกปลดจากตำแหน่ง เกมส์ที่ผู้ใหญ่เขาเล่นกัน ลูกๆก็จะรู้หมดว่าพ่อทำอะไร หน้าด้าน แต่แปลกที่รูพรุนนี้ [...]

พบกับคลิปอารต์  ซึ่งจะชี้ให้เห็นว่า ประเทศไทยคือศิลปะ ทุกเรื่องราว ในอนูเนื้อของชีวิตคนไทยกำลังปฎิบัตศิลปะ สิ่งที่ปรากฎทั้งหมดล้วนแล้วแต่เกิดจากการกระทำของศิลปิน คำถามและคำตอบภายใต้กระบวนทัศน์ในบริบทต่างๆนำมาสู่ทางตัน และการหาคำตอบเชิงเหตุผลที่ถูกตีความด้วยโครงสร้างทางทฤษฎีตามกรอบความคิดของศาสตร์ต่างๆประดามีล้วนแล้วแต่นำไปสู่ความวิตกกัลวล และถึงที่สุดของเหตุผลมันกับเป็นความเชื่อที่เอื้อประโยชน์เฉพาะตนเท่านั้น …พบกับศิลปะคือทางรอดสุดท้าย เร็วๆนี้ (ของศิลปิน อาจจะนานเป็นชาติ)

เสริมธาตุภายในให้แรง โดยการผสมฟืนถ่าน จิตวิญญาณอมตะลึกล้ำ กระชากเส้นชีวิต รูปทรงวัติถุพลังเทพนิมิตสวรรค์ บดแหลกขยี้ทึ้งความงามกลมกลืน กล่อมอารมณ์ฉีกผ่านทะลวงลุสู่ปากประตูศิลปะแท้ ฟันฝ่าต่อไป พุ่งกระโจนทะยานเข้าผ่าเผยห้วงศิลปะอมตะค่า เปิดทางแก่ค่าภายใน พลังแฝงแรงขับเคลื่อนในสากลจักรวาล พุ่งทะลักสิ พุ่ ง ท ะ ล ั ก นองหลั่งผลงานอันมีค่า เป็นค่าอันมิมีวันตาย ค่าภายในนอกครอบฟ้าสวรรค์ หรือหวั่นไหวจิตพิภพ ตะกร้าปะการัง ตะกร้าข้าวโพด มวลแป้งในโลกกรอกปากประตูโลก สร้างขนมสวรรค์ให้มึงกิน แผ่นหนังกรอบบาง กระดาษบางมีลวดวางใต้โครง มันดุนดันใต้ท้องถั่วปากอ้า คนกินเนื้อมันหมดแล้ว หมดแล้วเอาเปลือกมาติดบนโคมไฟ ผลิกล้าเติบแตกจุดต่อปรากฎแรงให้เห็นเสมอ ยอดอ่อนของหน่อไผ่ หญิงสาวแรงอันบ้าอันเร้าใจเสริมค่าภายในให้บ้าบิ่น อีกด้านอันสูงสุดส่งใจสรวงสวรรค์ ค่าอันบรรลุผลแจ้งกระจ่างแท้ ค่าอันพิสุทธ์ใส แผ่ปีกกว้างศิลปินนกข้ามทวีป ซ้ายเป็นแรงกระทำอันดำมืด [...]

The Buddha’s Words in the Dhammapada พุทธวจนะ: ธรรมบท ผู้ไม่เห็นทางอมตะ ถึงมีชีวิตอยู่ร้อยปี ก็สู้ชีวิตวันเดียวของผู้พบ ไม่ได้ —- Better is a single day’s life of one Who sees the Deathless Than a hundred year’s life of one Who sees not that state —- โย จ [...]