<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ARTgazine BLOG &#187; ที่รัก</title>
	<atom:link href="http://www.artgazine.com/blog/tag/%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.artgazine.com/blog</link>
	<description>ศิลปะ คือ ทางรอดสุดท้าย</description>
	<lastBuildDate>Sun, 16 Aug 2009 07:34:02 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0</generator>
		<item>
		<title>โยคะ กับ ชีวิตประจำวัน</title>
		<link>http://www.artgazine.com/blog/artist-writing/yoga.html</link>
		<comments>http://www.artgazine.com/blog/artist-writing/yoga.html#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 13 May 2009 08:11:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>artow</dc:creator>
				<category><![CDATA[Artist's on blog]]></category>
		<category><![CDATA[yoga]]></category>
		<category><![CDATA[ที่รัก]]></category>
		<category><![CDATA[โยคะ]]></category>
		<category><![CDATA[ไก่ย่าง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.artgazine.com/blog/?p=357</guid>
		<description><![CDATA[YoGa  Kap  Chiwit Pracham Wan
โยคะ กับ ชีวิตประจำวัน

"กู อ ย า ก กิ น ไ ก่ ย่ า ง "เขาตะโกนสุดเสียง กุ๊กกิ๊ก เสียงเมียของเขากระดิกตัว หวนนึกถึงสมัยแต่งงานกันใหม่ๆ "กูเอามันทุกวัน"เขาคิด "บางวันอัดสอง"เขาคิดอีก แต่ทุกวันนี้เขารู้ รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่มีวันเอาแล้ว "กูเบื่อกู"
เป็นเหตุผลที่เขาตระโกนยัดกรวยคำกระชิบถามนั้น มันฉีกแหกกลับไป
"พี่จ๋า เมื่อกี้ฉันฝัน......" พูดยังไม่ทันจบ หล่อนสังเกตุเห็นแววตาที่ไม่สบอารมณ์ของผัว
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="http://www.artgazine.com/blog/wp-content/uploads/2009/05/yoga.jpg"><img class="size-medium wp-image-358 aligncenter" title="yoga" src="http://www.artgazine.com/blog/wp-content/uploads/2009/05/yoga-500x300.jpg" alt="yoga" /></a></p>
<p>YoGa  Kap  Chiwit Pracham Wan</p>
<p>โยคะ กับ ชีวิตประจำวัน</p>
<p>&#8220;กู อ ย า ก กิ น ไ ก่ ย่ า ง &#8220;เขาตะโกนสุดเสียง กุ๊กกิ๊ก เสียงเมียของเขากระดิกตัว หวนนึกถึงสมัยแต่งงานกันใหม่ๆ &#8220;กูเอามันทุกวัน&#8221;เขาคิด &#8220;บางวันอัดสอง&#8221;เขาคิดอีก แต่ทุกวันนี้เขารู้ รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่มีวันเอาแล้ว &#8220;กูเบื่อกู&#8221;</p>
<p>เป็นเหตุผลที่เขาตระโกนยัดกรวยคำกระชิบถามนั้น มันฉีกแหกกลับไป</p>
<p>&#8220;พี่จ๋า เมื่อกี้ฉันฝัน&#8230;&#8230;&#8221; พูดยังไม่ทันจบ หล่อนสังเกตุเห็นแววตาที่ไม่สบอารมณ์ของผัว</p>
<p>&#8220;กู อ ย า ก กิ น ไก่ ย่ า ง มึงตะแบงไปเรื่องฝัน อีนี่วอนชะแล้ว&#8221;</p>
<p>หล่อนก้มหน้าเงียบ หล่อนรู้จักผัวหล่อนดีเวลาโมโหอะไรขึ้นมา แม่ มันยังเถียงไม่ไว้ แล้วเมีย &#8220;เตะเมียง่ายกว่าหลายเท่า &#8220;หล่อนคิด</p>
<p>และเร็วเท่าความคิด หล่อนหยิบหมอนใส่ตู้เย็นไว้แทนที่ไก่ เขวี้ยงไก่ไปที่ปลายเตียง ไก่หลุดจากถุงกลางอากาศ ไก่ไม่รู้อยู่ไหน แต่ถุงไก่ตกอยู่บนเตียง มีเลือดไก่ติดที่ถุงและที่นิ้วหล่อน</p>
<p>หล่อนเอามือเช็ดกับปลอกหมอนแล้วหยิบไม้แคะหูจากใต้หมอนขึ้นมา หล่อนแคะกุ้งสดออกมาจากหูข้างช้ายทีละตัว เปลือกตาหล่อนเกร็งปูดเป็นเปลือกหอยแครง</p>
<p>&#8220;เดี๋ยวดิฉัน จะทำน้ำกุ้งปั่นให้กิน&#8221; ผัวหล่อนตัวแข็งเป็นขวดนมไปแล้ว</p>
<p>หล่อนไม่ได้สนใจนัก ซ้ำยังเอาเครื่องปั่นเคาะหัวเขาเล่น</p>
<p>&#8220;ดิฉันรักคุณมากนะคะ&#8221; หัวเขาเริ่มบวมปูด หล่อนพูดไปเคาะไป มันปูดออกมาไม่หยุด &#8220;ทำยังไงดีล่ะ&#8221;</p>
<p>หล่อนแบ่งกุ้งไว้สองตัวนำไปผสมกับแป้งโกกิ ใส่ถ้วยมา &#8220;หัวโนออกมายาวเกินไป&#8221;หล่อนคิด หล่อนใช้ปากงับ กัดจนโนขาด เลือดทะล้น หล่อนโปะกุ้งโกกิแล้วเอาผ้าก๊อสพัน หลังจากนั้นเอาน้ำกุ้งปั่น ราดกระบาลซ้ำ &#8220;จะได้เย็นๆ&#8221;หล่อนคิด</p>
<p>ใบหน้าของผัวผู้ช็อคสิ้นสติไปนั้น บัดนี้มันซีดดุจคนใกล้ตาย หรือตายแล้ว แบบผีกลัวถูกเผา</p>
<p>&#8220;กู อ ย า ก กิ น ไ ก่ ย่ า ง&#8221;มันยังอยากกินไก่ย่างอยู่ &#8220;แป็บเดียวค่ะ&#8221; หล่อนหยิบปืนจากลิ้นชักหัวเตียง กระหน่ำยิงไม่ยั้งไปที่ไก่ มันเละ กระจายและหายแข็งแล้ว หล่อนหยิบเศษซากเหล่านั้นมากองรวมไว้บนหัวสามี หล่อนใช้เตาน้ำมันแบบฉีดไฟออกเป็นเส้น ที่เขานิยมใช้เผาขาหมู แต่นี่หล่อนเริ่มจากลิ้น เผาปากจนไหม้พองทะลุถึงลิ้นมันสุกพองคับปากสวยงาม จากนั้นก็ตา ตาระเบิดเร็วมาก ดังบ๊อค มีน้ำใสๆปนขุยกะทิ กระจายติดที่คอ คางเมีย จนเละหมด</p>
<p>หล่อนจึงลงมือย่างไก่ กลิ่นมันหอมตลบน่ากิน ซึ่งขณะนี้มันวางเสริฟอยู่บนหัวของเขามันควรเรียกว่าอะไรเละๆไหม้ไฟจะเหมาะกว่า &#8220;กินไก่ย่าง ซิคะที่รัก&#8221; เมียออเซาะรัก</p>
<p>&#8220;ผมอยากกินตาควายย่าง&#8221;ผัวอ้อน</p>
<p>&#8220;อุ๊ย พูดเพราะกับเมีย&#8221; หล่อนระรื่น&#8221;เอาคอหมูย่างมั๊ยค่ะ น่ากิน&#8221;</p>
<p>&#8220;ผมจะเอาหมูหัน&#8230;.ลูกตั๊กแตน&#8230;&#8230;.&#8221;ผัวหัวเกรียมบอกที่อยากกิน.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.artgazine.com/blog/artist-writing/yoga.html/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
