Nithan : Thung Thong Thammachat
นิทานเรื่องถุงทองธรรมชาติ
พระเอกของเรื่องเป็นเต่า อยู่มาไปหอสมุดแห่งชาติ มีขี้ไก่หล่นเป็นห่าฝนเขาชอบ เขียนดินสอให้น้องสาวตัวเล็กดูบนกระดาษ
น้องสาวเป็นไก่จิกกินกระดาษอยู่ร่ำไป เขาให้ดินสอพาเขียนไป แล้วให้น้องสาวเขาทาย เขากับน้องสาวคลานไปเกาะอยู่ใต้ท้องไปดูแผนที่โลกใหลลงมาจากฟ้า
หนัาหอสมุดแห่งชาติ ทุกวันจะมีคนขายวิม มาอ่านบทละครกลอนสวดเนื้อหาอยู่ที่ขวดวิมนั้น
“ไปไหนกันหมดล่ะ” ชายร่างดำถามขึ้นอย่างดี จนในที่สุด ทุกวันเขาจะบินไปอาศัยบนต้นไม้ใหญ่
วันเวลาผ่านไป เต่าที่เป็นพระเอกของเรื่องเขาก็ไปจ้างคนเลี้ยงหมูให้ไปไล่หมาของตน
น้องสาวเคยถามเขาว่าได้ฆ่าหมูมากี่ตัว เขาไม่ตอบ ทันใดนั้นเอง ได้มีคนถือถุงแมวผ่านมา
ข้างในบรรจุลูกแมวขนาดใหญ่ไว้จำนวนมาก
“ไหนลูกแมวที่น่าสงสาร”น้องเต่าได้ถามขึ้นมา
“มันอยู่ในถุง”คนเลี้ยงม้าตอบออกไป
ทันทีทันใดนั้นมีเสียง”ฉันจะฆ่ามัน กูจะฆ่ามึง” อื้ออึง ไปหมด
คนฆ่าหมูเดินกลับบ้าน ถ้าวันนี้ไม่เห็นเลือดคงจะดี เขาคิด เขาคิดถึงลูกไก่,ปลา,
มีการทดลองทุกวัน วันนี้มีการทดลองเอาคางคกใส่กระป๋องไมโลแล้วเอาตะขาบใส่ เขย่าเล็กน้อย ให้มันสู้กันหนึ่งวัน
พอวันรุ่งขึ้นเปิดดู ตะขาบไม่มีขาเหลือเลย ส่วนคางคกตัวเป็นสีขาวทั้งตัว
เต่าบางตัวมีหูไม่มีหูแตกต่างกันไป วางโทรศัพท์ “พระเอกของเราก็มา” “พระเอกของเราก็มา”
เด็กมัธยมยืนอ่านหนังสือ มีเลือด มียกทรงห้อยๆอยู่หน้าปก เด็กผู้ชายมักจะไม่รู้จักยกทรงเท่าเด็กผู้หญิงทุกตัว
วันนี้พระราชาทรงประชัวร์ หมอหลวงกระสับกระส่าย ข้อเท้า”มีข้อเท้าติดอยู่ที่จมูกพระราชา”
ชาวเมืองต่างพากันร้องไห้คร่ำครวญ พอหายพระองค์ทรงโทรไปคิกคักกับสัตว์แพทย์ [...]