<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ARTgazine BLOG &#187; อากาศ</title>
	<atom:link href="http://www.artgazine.com/blog/tag/%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a8/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.artgazine.com/blog</link>
	<description>ศิลปะ คือ ทางรอดสุดท้าย</description>
	<lastBuildDate>Sun, 16 Aug 2009 07:34:02 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0</generator>
		<item>
		<title>หากแมันอากาศถูกมองได้ด้วยตา</title>
		<link>http://www.artgazine.com/blog/artist-writing/%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a8%e0%b8%96%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%94.html</link>
		<comments>http://www.artgazine.com/blog/artist-writing/%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a8%e0%b8%96%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%94.html#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 07 May 2009 11:45:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>artow</dc:creator>
				<category><![CDATA[Artist's on blog]]></category>
		<category><![CDATA[ตัวตุ่น]]></category>
		<category><![CDATA[อากาศ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.artgazine.com/blog/?p=322</guid>
		<description><![CDATA[Hak    A  Kat  Thuk  Mong  Dai  Duai  Ta หากแมันอากาศถูกมองได้ด้วยตา เช่นดิน ช่องทางเดินมนุษย์ถูกเห็นเป็นรูรอย ทิ้งไว้แบบตัวตุ่น โพรงรูไหลไหรูเลื้อยของมนุษย์คงพรุนไว้ ไม่ซ้ำซักทาง น่าขัน ระบบโลกจะคลอนนิดนึง ยอนนิดๆค้อนนิดนึง ยิ้มอายๆ ด้วยคนไม่ได้มุ่งแต่หาความสุขสำราญ ทางการกินไส้เดือนเช่นตัวตุ่น คนมั่วเซ็กส์กันร่ำไป ทุกพื้นที่ เด็กวัยเยาว์ไม่มีทางจะรู้ได้ว่าผู้ใหญ่ มันเอากันจริงๆ เอากันทุกหัวระแหง ขอบคุณอากาศไม่หนาแน่น ดังดิน คงเป็นเพราะดินถูกเหยียบ กระทืบ แต่อากาศถูกสูดฟอก เป่าพ่น เป็นเพลงเบา นกก็จะต้องโดนด้วยหละ ว่ามึงบินไปไหนมา รู้หมดนะ อธิบดีเ**ยถูกปลดจากตำแหน่ง เกมส์ที่ผู้ใหญ่เขาเล่นกัน ลูกๆก็จะรู้หมดว่าพ่อทำอะไร หน้าด้าน แต่แปลกที่รูพรุนนี้ [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><a href="http://www.artgazine.com/blog/wp-content/uploads/2009/05/dscf4015.jpg"><img class="size-medium wp-image-328 aligncenter" title="using" src="http://www.artgazine.com/blog/wp-content/uploads/2009/05/dscf4015-398x300.jpg" alt="using" /></a></p>
<p>Hak    A  Kat  Thuk  Mong  Dai  Duai  Ta</p>
<p>หากแมันอากาศถูกมองได้ด้วยตา เช่นดิน<br />
ช่องทางเดินมนุษย์ถูกเห็นเป็นรูรอย ทิ้งไว้แบบตัวตุ่น<br />
โพรงรูไหลไหรูเลื้อยของมนุษย์คงพรุนไว้ ไม่ซ้ำซักทาง น่าขัน<br />
ระบบโลกจะคลอนนิดนึง ยอนนิดๆค้อนนิดนึง ยิ้มอายๆ<br />
ด้วยคนไม่ได้มุ่งแต่หาความสุขสำราญ ทางการกินไส้เดือนเช่นตัวตุ่น<br />
คนมั่วเซ็กส์กันร่ำไป ทุกพื้นที่<br />
เด็กวัยเยาว์ไม่มีทางจะรู้ได้ว่าผู้ใหญ่ มันเอากันจริงๆ<br />
เอากันทุกหัวระแหง<br />
ขอบคุณอากาศไม่หนาแน่น ดังดิน<br />
คงเป็นเพราะดินถูกเหยียบ กระทืบ<br />
แต่อากาศถูกสูดฟอก เป่าพ่น เป็นเพลงเบา<br />
นกก็จะต้องโดนด้วยหละ ว่ามึงบินไปไหนมา รู้หมดนะ<br />
อธิบดีเ**ยถูกปลดจากตำแหน่ง เกมส์ที่ผู้ใหญ่เขาเล่นกัน<br />
ลูกๆก็จะรู้หมดว่าพ่อทำอะไร หน้าด้าน<br />
แต่แปลกที่รูพรุนนี้ ไม่เคยมีซ้ำรูกัน<br />
ฤามนุษย์ไม่เดินซ้ำรอยรู ไม่เดินซ้ำรอยรู ดี<br />
หากอากาศหนาหนักดังดิน ใช่<br />
มนุษย์ไม่สามารถ เดินซ้ำรอยรู<br />
ใครหน้าด้านจะถูกเหยี่ยวคาบไปให้ลูกมันกิน ฮ่า ฮ่า<br />
ใครไปล่อกับใครก็รู้หมด เป็นทางเชียว<br />
ตัวตุ่นหัวเราะเยาะ กระหยิ่มใจ<br />
ใส้เดือนเหงื่อหยด กลัวถูกล่ามาทำอาหาร<br />
ตุ่นปากดาว หนูผี วอมแบด คาเมลอน ด่าสัตว์ไม่ด่าคน<br />
คนกินสัตว์ ใครกินอะไร จะเห็นเป็นโพลง เป็นรูทิ้งไว้<br />
ฉิบหายกันไปเป็นแถบ แต่แปลกฉิบหายไม่ซ้ำรู<br />
มนุษย์ไม่เคยเดินซ้ำรู แบบก้าวต่อก้าว<br />
ตุ่นจะถูกยกขึ้นเป็นเทพเจ้า ระเบียบ สันดานสังคม<br />
กรอบประเพณี ไม่ต้องมีไว้ควบคุมอีกต่อไป<br />
มนุษย์เดินไปที่ใด ปรากฏรอยรูทิ้งไว้ชัดเจน ฮ่า ฮ่า<br />
อากาศหนาแน่นเท่าดิน สั่งเครื่องส่ง ยิงจรวดข่าว<br />
ประกวดราคาเครื่องชนิดนี้ สิ่งมีชีวิตดาวใด<br />
ผลิตได้ส่งมา แลกสินค้าจำเป็นจากโลกไป<br />
กูต้องการเครื่องชนิดนี้ นายพลเกรซโคลล์ประกาศ<br />
สั่งกดปุ่มจรวด พุ่งออกนอกฐานส่ง ปล่อยควันกระจายฟุ้ง<br />
นักอวกาศตั้งหน้ารอ นายพลรอ สัตว์รอ.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.artgazine.com/blog/artist-writing/%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a8%e0%b8%96%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%94.html/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
